- L.
- W.
I.
(de rebus) karny, karzący;
ad poenam pertinens, puniens
KodPol I p. 210 (a. 1354) : potestatem ... genus malefactorum ... punire et condempnare sentencia p-a.
JAC. PAR. Opln p. 366 : poeniteat ... seipsum affligendo ... castigationibus p-is.
Id. RefEccl p. 63 : apostoli sancti temporalia dominia et vim coercitivam vel p-am corporalem non habebant, qualem hodie praelati ecclesiarum et monasteriorum habent.
II.
(de hominibus) podlegający karze, zasługujący na karę;
puniendus, poena dignus
JAC. PAR. RefEccl p. 71 : consuetum est tales esse favorabiles, qui non sunt p-i.