Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PROVOCO

Gramatyka
  • Formyprovoco
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -are, -avi, -atum
Znaczenia
  • I.
    • A.
      • 1. przywoływać, przyzywać, wzywać
      • 2. wyzywać, prowokować, zaczepiać, podniecać, drażnić
      • 3. przywodzić, doprowadzać, skłaniać do czegoś
    • B. + aliquid wywoływać, powodować, sprawiać
  • II. iur.
    • A. trans.
      • 1. + aliquem pozywać do sądu
      • 2.
        • a. + iudicem naganie sędziego,tj. uczynić sędziemu zarzut o niesłuszny wyrok
        • b. + sententiam naganić wyrok, tj. zakwestionować jego prawomocność
    • B. intrans.
      • 1. odwoływać się, apelować (do sądu wyższej instancji)
      • 2. iur.+ ADVOCO (etiam extra textus iur.): powoływać się na coś, odwoływać się do kogoś (czegoś)
  • III.
    • 1.
      • a. + evocandi causam wywoływać z sądu niższego przed sąd wyższy
      • b. + revocandi:
    • 2.
      • a. + producendi:
      • b. + prohibendi:

Pełne hasło

PROVOCO, -are, -avi, -atum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • B.
  • L.
  • N.
  • W.
I.
A. aliquem (etiam alicuius animum, mentem, sim.)
1. przywoływać, przyzywać, wzywać; ad se vocare, advocare ,invitare.
2. wyzywać, prowokować, zaczepiać, podniecać, drażnić; irritare, exacerbare, excitare, sollicitare. Glossa Pol.
RFil XXIV p. 379 (a. 1471) : p-uit «rosdrasznyl».
3. przywodzić, doprowadzać, skłaniać do czegoś; ad aliquid compellere, inducere, impellere, movere, incitare, hortari.
Constr. ad 1-3:
a. abs.
MARTIN. OP. Serm. p. 52 nlb. : odor ... bone conuersationis et modestie multum p-at.
b. sq. dupl. acc.
KodWp X p. 210 (a. 1441) : eundem ad servicia nostra p-re inpost prompciorem.
c. sq. abl. d. sq. ad aliquid, v. gr. ad arma, ad certamen, ad duellum, ad pugnam sim.; item ad amorem Dei, ad bonum, ad compassionem, ad concordiam, ad gaudium, ad fidem, ad lacrimas, ad misericordiam, sim.; ad audaciam, ad deteriora (peiora), ad iram (choleram), ad peccatum sim.; item ad aliquid faciendum. e. sq. contra :
FormJ p. 58 : qui iustus reputari desiderat ... contra iusticie prevaricatores p-atur.
WŁODK. Op. p. 412 : eos ... contra se et contra alios p-re.
f. sq. in c. acc. , v. gr. in conflictum, in indignationem, in invidiam, in perplexitatem, in risum, sim.;item unus in alium ( NIC. BŁ. Tract. fol. c IIa) . g. sq. in c. abl.
KodWp II p. 594 (a. 1347) : plurimi homines p-ti in ludo ... ludunt ultra substantiam ipsorum.
h. sq. per:
PEREGR. Serm. p. 309 : Aegeas coepit eum per multas minas ad idola p-re.
HESSE Matth. II p. 215 : sicut et Christus eum diabolum p-vit ... sic et nos p-emus eum per bona opera nostra.
i. sq. pro :
HUSSOW. p. 39, v. 846 : enseque fulgenti tenui cum voce coruscans pro se quisque trucem p-at arte feram.
k. sq. enunt. fin. c. ut :
ArHist IV p. 270 (a. 1393) : tue probitatis ... merita ... nos p-ant et inducunt, vt tibi ad graciam reddamur.
DŁUG. in
CatEpCr p. 167 : Iwo episcopus deuotione nimia p-tus, vt limina apostolorum liceat visitare.
Ita saepius.
B. aliquid wywoływać, powodować, sprawiać; efficere, commovere, excitare.
Praec. med., v. gr.
eructuationem, somnum, sudorem, urinam, ven trem (beneficium ventris :
THOM. Med. p. 161 ) , vomitum, sim. Constr. a. sq. abl. b. sq. cum:
THOM. Med. p. 163 : vomitus p-etur cum oximelle composito.
Ib. p. 381 : p-ndus est venter cum suppositoriis et clisteriis.
Ita saepius. c. sq. pro :
DŁUG. Hist.(ed.nov.) VI p. 86 : facile pro doctrina artis sue ... baronum Polonie in se p-ret affectum.
II. iur.
A. trans.
1. aliquem pozywać do sądu; in ius vocare.
Constr.
a. sq. abl. b. sq. ad, v. gr. ad aliquem (iudicem), ad iudicium (causam), ad alicuius audientiam (praesentiam), sim. c. sq. coram :
StSyn VII p. 12 (saec. XIII) : si quis clericus alium clericum ausu temerario coram iudice seculari p-erit.
KodMaz(K) p. 301 (a. 1230) : non p-etur homo ille coram iudice de Pultusk.
Ita saepius. d. sq. per :
KodMp II p. 100 (a. 1255) : incole ... ad nostram ... dumtaxat per litteras valeant presentiam p-ari.
e. sq. pro (et infra)
ArPrawn IV p. 410 (saec. XIV med.) : si pro residuo infra tres annos ... non p-erit eqs.
2. vox Pol. naganie reddi videtur
a. iudicem naganie sędziego,tj. uczynić sędziemu zarzut o niesłuszny wyrok; iudicis sententiam iustamesse negare
ArPrawn II p. 103 (saec. XIV med.med) : asserens se iniuste condempnatum, statim iudicem debet p-re, vulgariter «naganycz».
Ib. IV p. 29 (saec. XIV med.) : a qua sentencia, quando ipsam tulit, eundem iudicem non p-vit actor, vulgariter «nye naganyl».
Ita saepe.
b. sententiam naganić wyrok, tj. zakwestionować jego prawomocność; auctoritatem sententiae in dubium vocare
ArPrawn IV p. 66 (saec. XIV med.) : cum aliquis arguit siue p-at sentenciam castellani Cracoviensis, alias «nagany», pelles ermelinas ... dare ... teneantur.
Ita saepius. Cf. PROVOCATIO II 3.
B. intrans.
1. odwoływać się, apelować (do sądu wyższej instancji); ad iudicem superiorem appellare. Saepe eodem sensu refl. (sine dubio e Pol.)
StPPP IX p. 62 (a. 1467) : p-eramus nos pecunia cum nostra ad ius supremum.
AGZ XVII p. 9 (a. 1469) : qui se ad dominum capitaneum p-bant.
Ita saepe.
Constr.
a. sq. abl. b. sq. ab, praec. a sententia sim. c. sq. ad, v. gr. ad regem, episcopum, papam, iudicem sim., item ad alicuius iudicium. d. sq. contra :
ArPrawn X p. 305 (a. 1410) : locum non habet appellandi et p-ndi contra sentenciam predictam.
e. sq. cum, cf. et saepius. f. sq. ex :
IurMas III p. 16 (a. 1527) : ut ex ea ipsa conventione generali unicuique ad suam regiam maiestatem appellare et p-re liceret.
g. sq. in c. abl.
Lites I p. 92 (a. 1339) : ad Sedem apostolicam in hiis scriptis p-o et appello nomine procuratorio.
DokKKr II p. 312 (a. 1439) : ad ... archiepiscopum ... in hys scriptis p-o et appello.
Ita saepius. h. sq. pro :
DecrICC II p. 134 (a. 1493) : actor ... p-vit se suis pro pecuniis ad ius supremum.
Inde
2. (etiam extra textus iur. ): powoływać się na coś, odwoływać się do kogoś (czegoś); referre, proferre, revocare (cf. ADVOCO sqq.)
KsgŁawWar p. 42 (a. 1446) : veniens ... ad ... iudicium p-vit ad hereditatem ipsius, quod nullus esset prior nisi ipsa.
StPPP XI p. 244 (a. 1462) : coram iudicio bannito ... p-erunt se ex utraque parte ad homines, qui fecerunt concordiam inter eos, causa testimonii.
Ita saepius. Cf. PROVOCATIO I B 2.
N. locut.
pro corylo (ad corylum) odwołać się do laski sędziego, tj. żądać aby sędzia złożył świadectwo odnośnie do sądzonej dawniej przez siebie sprawy; ad iudicem qui causam cognovit apellare, ut de re iudicata testimonium det
ŁASKI ComPriv fol. 123a : si aliquis aliquem p-erit in lite pro corylo alias «za lasska» pro perditione aut perlucro ... tunc p-tus ad corilum arbitrium habebit eligendi etc.
Cf. ArPrawn VI p. 128 (saec. XVI) .
III.
1. fungitur vice vocis
a. evocandi (cf. ) causam wywoływać z sądu niższego przed sąd wyższy; (a iudice inferiore) ad iudicem superiorem transferre
AAlex p. 471 (a. 1505) : speramus vestram regiam maiestatem ... extra provinciae Prussiae causas iudiciarias non licite p-re posse.
b. revocandi:
PommUrk V p. 556 (a. 1320) : ne ... donacio possit ab aliquibus in posterum in irritum p-ri.
Dogiel I p. 385 (a. 1472) : neque causam ... inter nos ... oriundam ad animum p-bimus.
2. confundi videtur c. voce
a. producendi:
OrtWp p. 51 (saec. XV) : si hec mulier aliquos pueros cum marito suo p-ret (cf. ib. infra si produceret pueros).
b. prohibendi:
TPaw IV p. 51 (a. 1398) : ego proibo (i. prohibeo) et p-o ibidem in Bedlno alicui dare intromissionem, quia quidquid vir meus habet in Bedlno, hoc non est suum sed meum.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)