Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PROGENITOR

Gramatyka
  • Formyprogenitor, proienitor
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -oris
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzaj
Znaczenia
  • I. przodek, praojciec, ojciec
  • II. potomek, następca

Pełne hasło

PROGENITOR s. PROIENITOR, -oris m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • O.
I. przodek, praojciec, ojciec; proavus, unus e maioribus. Praec. pl. przodkowie, prarodzice, rodzice; maiores, priores, parentes.
II. potomek, następca; progenitus, successor
KodWp I p. 474 (a. 1282) : sculteti ... ad expeditionem totius terre proclamatam ... nobis et nostris p-bus servire tenebuntur.
Ib. II p. 60 (a. 1292) : sculteto ... et ipsius p-bus prohibuisse nullum de civibus ... ad villam recipere.
Ita saepissime.
Syn.
successor ( KodWp V p. 8, a. 1400 et saepius).
N. in imagine
KrMU p. 62, 48 (a. 1431) : nonnulli ... detractorie magistros suos ... deferunt, licet beneficiati ab illis consistant, licet in scienciis eorum p-es existant.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)