Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PROGENIES

Gramatyka
  • Formyprogenies
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ei
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I. ród, pochodzenie, rodzina
  • II. + posteritatis progenies pokolenie, potomstwo, dzieci

Pełne hasło

PROGENIES, -ei f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • A.
  • N.
  • O.
I. ród, pochodzenie, rodzina; stirps, gens, familia.
Distinguitur v. gr.
generosa ( KsgPrzKr II p. 67, a. 1529) , honesta ( ib. p. 75, a. 1531 et saepius), nobilis ( StPPP VII p. 327, a. 1425 et saepius; nobilitatis: RHer III p. 18, a. 1425), item rusticalis ( StPPP VII p. 465, a. 1453).
II. pokolenie, potomstwo, dzieci; propago, proles. Per abundantiam dicitur posteritatis progenies ( DŁUG. Hist. I p. 77 = I p. 137 ed.nov.) . Glossae Pol. ad I - II:
KsgMaz I p. 100 (a. 1410) : tu cum tua paternali sorore habuisti p-em wlgariter «naroth».
KsgCzer p. 61 (a. 1415) : se esse de una p-e Velislai ... «yednego gnasda».
GLt p. 23 : p-es, id est «pokolene».
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)