- F.
- Th.
- Bl.
[comp.
praesumptior :
PETR. WYSZ Spec.
p. 226 (saec. XV
in.in)
:
tanto ... presumpciori mente ...
scribimus, quanto
etc.
Cf. Th.
X 2, 967, 45.]
II.
1.
fałszywy, nieprawdziwy, rzekomy; falsus, fictus,
non verus.
2.
domniemany, przypuszczalny; probabilis, coniecturae innixus
NIC. BŁ. Tract. fol. g IIb : si concubina dicat alicui: nolo quod me cognoscas nisi tanquam vxorem, et vir taceat et cognoscat ... est p-um matrimonium.
JAC. PAR. Var. I p. 378 : ab episcopo non servante canones ... potest ... recedi ... racione p-e heresis.Ita saepius. Cf. PRAESUMPTIOSUS II.
III.
singulare: wyżej wspomniany; praefatus
LiegnUB p. 64 (a. 1330) : p-tus abbas et suus conuentus.