Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PRAESUMPTUS

Gramatyka
  • Formypraesumptus, presumptus, presumtus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. audax, temerarius, insolens, impudens.
  • II.
    • 1. falsus, fictus, non verus.
    • 2. probabilis, coniecturae innixus
  • III. praefatus

Pełne hasło

PRAESUMPTUS s. PRESUMPTUS s. PRESUMTUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
[comp. praesumptior : PETR. WYSZ Spec. p. 226 (saec. XV in.in) : tanto ... presumpciori mente ... scribimus, quanto etc.
Cf. Th. X 2, 967, 45.]
I. zuchwały, śmiały, bezczelny; audax, temerarius, insolens, impudens. Cf. PRAESUMPTIOSUS I.
II.
1. fałszywy, nieprawdziwy, rzekomy; falsus, fictus, non verus.
2. domniemany, przypuszczalny; probabilis, coniecturae innixus
NIC. BŁ. Tract. fol. g IIb : si concubina dicat alicui: nolo quod me cognoscas nisi tanquam vxorem, et vir taceat et cognoscat ... est p-um matrimonium.
JAC. PAR. Var. I p. 378 : ab episcopo non servante canones ... potest ... recedi ... racione p-e heresis.
Ita saepius. Cf. PRAESUMPTIOSUS II.
III. singulare: wyżej wspomniany; praefatus
LiegnUB p. 64 (a. 1330) : p-tus abbas et suus conuentus.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)