- F.
- G.
- Dc.
- L.
- A.
- N.
I.
(de rebus) prawdziwy, szczery, niefałszywy; verus, non falsus
(saec. XV).
Dicitur de
concr. ,
v. gr. de
nardo (
NIC. BŁ. Tract. fol. h IIa
;
GŁOG. Alex. I fol. M
VIIIa),
;etiam de
abstr.
,
v.
gr. de famulatu promptitudinis (
StPPP X
p. 63
)
, testimonio (
KodKWil
p. 287, a.
1468).
II.
(de hominibus)
1.
chrześcijański; fidelis,
Christianus
Gregorius Sanocensis in Eos LI p. 338, v. 17 : p-a gens varios dum Christo censuit annos milleque tringentos sex etc.
2.
godny zaufania; fide
dignus, fidelis
BiblMuz I 2, p. 201 (a. 1474) : rex ... eum procuratorem p-um universorum in Rusia contentorum sublimat.