Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PERFECTIBILIS

Gramatyka
  • Formyperfectibilis, perfectibile
  • Etymologia perficio, perfectus
  • Odmiana -e -is
  • Część mowyprzymiotnikrzeczownik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • phil. phil. t. t. taki, którego można udoskonalić, doprowadzić do pełni
  • phil.to, co może być udoskonalone, doprowadzone do pełni

Pełne hasło

PERFECTIBILIS, -e (perficio, perfectus)
  • L.
  • O.
phil. t. t. taki, którego można udoskonalić, doprowadzić do pełni; qui perfici potest, perficiendus
HESSE Quaest. p. 170 : materia est p-is per formam, quia materia est in potentia sed forma in actu.
BYSTRZ. ParvLog fol. P IIIb : pars integralis ... cum alia parte quantitatiua constituit ... totum quantum nec vna pars est p-is per aliam.
Praec. abs. loco subst. perfectibile,, -is n.
to, co może być udoskonalone, doprowadzone do pełni; quod perfici potest
MatFil X p. 135 (saec. XV in.in) : unumquodque p-e naturaliter inclinatur ad suscipiendam suam perfectionem.
SŁUP. in
MedPhil XXIV p. 157 : perfectio est quoddam bonum respectu sui p-is.
GŁOG. Anal. fol. DD IIIb : intellectus ... mouetur ad scientiam acquirendam et inclinatur ad eam quemadmodum p-e desiderat suam perfectionem.
Ita saepius in textibus phil.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)