- S.
- B.
- L.
zdolność do doskonalenia (się); rei, quae perfectior
fieri potest, ratio
MATTH. Rat. p. 140 : illud fuit conveniens ad ostendendam p-em camis (cf. ib. supra : rationabile fuit carnem fieri inclinabilem ad spiritualia).
NIC. BŁ. Serm. I p. 403 : ad orationem ... debet esse p-s operis, dicit Gregorius 16 Moralium, quod si quod praecipit Deus faciamus, id quod petimus apud Deum obtinemus.