- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
StPPP II p. 201 (a. 1415) : pro pecten trium grossorum.]
I.
propr. o różnych
narzędziach zębatych; instrumentum dentibus instructum
1.
grzebień do czesania; ad comendos capillos
aptum.
Definitur materia, v.gr.
eburneus (
RachJag
p. 213, a.
1394)
, elphebenonis alias de
ebore (
AKapSąd II
p. 638, a.
1481)
, de cornu (
CracArt II
p. 387, a.
1540).
2.
przyrząd do
gręplowania wełny, grępel; ad lanam
carminandam
aptum.
3.
grzebień tkacki; quo
textores subtemen telae densant
(saec. XVI).
4.
grzebień foluszniczy; quo fullones utuntur
ArHist V p. 249 (a. 1332) : pectinauerunt Beginae carnem suam p-bus fullonum, qui wlgariter «cartyn» ([Germ.) ]dicuntur.Cf. supra CARTHO II 215,33 sqq. Glossae Pol.
GLb p. 74 : p-n est instrumentum ... texendi, «plocha».
Biecz p. 123 (a. 1585) : p-es tenuissimos, alias «barda».
5.
ferreus
żelazny grzebień, narzędzie tortur; ad corpus
torquendum aptum
PEREGR. fol. q IIIb : carnifices p-es ferreos usque ad costas fixerunt.
CantMAe I nr. 31, v. 5a (saec. XIV) : caro munda laceratur ferreis p-bus.
6.
grabie; ad herbas
sim. colligendas
aptum, rastrum, furca (saec.
XVI).
II.
1.
wzgórek łonowy, kość łonowa; os pubis, ima
pars ventris.
Inde:
2.
owłosienie niższej części brzucha, pachwiny;
inguina pilosa.
Glossa
Pol.
GLb p. 74 : p-n etiam dicitur barba inferior, «spodnya broda» viri aut mulieris circa pudenda, ubi pili nascuntur in cute et carne.
3.
piórko do szarpania strun lutni, plektron;
plectrum.
4.
sensu insolito
ap.
GŁOG.
a.
gatunek ryby, z ości której wyrabiane są grzebienie; explicat
GŁOG. Alex. I fol. L VIIIb : p-n ... tertio est piscis marinus, de cuius osse sunt p-es.
b.
młody zarost; lanugo,
pubes
GŁOG. Alex. I fol. L VIIIb : p-n ... sexto est prima barba sub ore.
c.
orszak ludzi; ordo
hominum
GŁOG. Alex. I L VIIIb: p-n ... septimo est chorea siue ordo multorum hominum.