- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- S.
- NGl.
- L.
- K.
ten, kto kogoś obraża, zwalcza,prześladowca,
przeciwnik; impugnator, contrarius, adversarius
LiegnUB p. 49 (a. 1325) : debitor pro debito et o-r pro offensa ... coram aduocato ... iuri parere tenebitur.
LhnUrk. II p. 233 (a. 1382) : munitiones ... ubicunque fuerint constitute adversum invasores, impugnatores et o-es quoslibet.
AGZ IX p. 34 (a. 1422) : quicunque ... falsam monetam reservare presumpserit ... tamquam falsarius et reipublicae destructor et o-or ... puniendus est.
Syn. et
iuxta posita
destructor
(
),
illator damnorum (
AKapSąd I
p. 66,
a. 1447)
, impugnator (
),
iniuriator (
DokMp VII
p. 180, a.
1425)
, invasor(
),
turbator (
CodEp III
p. 139, a.
1469)
, violator (
DokMp VII
p. 180, a.
1425).
Ita saepius usque ad
saec.
XVI
med.
Constr.
a.
abs.
et 40 et saepius.
b.
sq.
gen.
et saepius.