- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- B.
- A.
- N.
- K.
I.
1.
propr. przeszkoda,
zawada, trudność;
obstaculum, obiex,
impedimentum.
Per abundantiam dicitur
impedimenti (
PommUrk VI
p. 187,
a. 1323).
Additur
gen. ,
v. gr.
dolositatis (
SSrSil II
p. 188, a.
1470)
, nocendi (
LhnUrk II
p. 220,
a. 1358).
2.
concr.
a.
pl. broń zaczepna,
służąca do ataku; arma ad impugnandum apta
BreslUB p. 130 (a. 1331) : singulis ... cultellos et ... gladios ... inhibeant consules ac eos, qui ... dicta o-a gestauerint punire debeant.
KodLit p. 353 (a. 1431) : inpugnantibus nobis tam bombardis quam ... diuersorum generum o-is ... castrum.
CodEp II p. 259 (a.1431) : castra ... ictibus sagittarum ac diversi generis o-orum expugnare.
b.
(de instrumento astr. ) zastawka, barierka;
obstaculum, obiex
COPERN. Rv p. 81 (ed. nov.): cui orbi hincinde coaptentur o-a quaedam, indices numerorum orbis continentis latitudinum gratia obseruandarum.
c.
kłoda, rygiel?
repagulum, pessulus?
KsgKaz p. 5 (a. 1369) : fabris ... pro clavibus et o-is ... sexagena I.
3.
singularia
a.
walka; pugna, actus
pugnandi
DŁUG. Hist. IV p. 503 : nec ullum genus defensionis omittebant, mulieribus et parvulis quaeque administrantibus o-o opportuna.
b.
uszczerbek, narażenie;
offensa, damnum
CRIC.
in
Tom. V p. 361 (a. 1521) : ut dominatio vestra ... huc veniret ... citra o-um salutis.
II.
zgorszenie; depravatio,
scandalum, offensio.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
gen.
HESSE Matth. II p. 218 : debet anima o-a carnis deponere.
Ib. p. 219 : ne per o-um vanae gloriae praecipitent se de alto contemplationis.Occ. fere i. q. grzech; peccatum
VHedv p. 577 : per confessionem delevit o-a, et sic emundata a peccatorumque sordibus libera ... ad dominam introivit.
Iuncturae et locut. ad I—II: a. sine offendiculo (et scandalo) alicuius (StCrac p. 87, a. 1558 ; AKap p. 175, a. 1561) , offendiculo non obstante ( PommUrk IV p. 359, a. 1309) , nullo mediante ( ib. II p. 543, a. 1284).
b. alicui offendiculo esse (
NIC. BŁ.
Serm. III
p. 179
et saepius; exsistere:
ArPrawn I
p. 399, a.
1542)
, (in) offendiculum (alicui, alicuius) esse (
PommUrk III
p. 52, a.
1288
;
ArHistX
p. 220, a.
1553)
, in offendiculum alicuius facere aliquid (
CorpJP III
p. 650, a.
1521)
.