Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MENDICUS

Gramatyka
  • Formymendicus, mendicus, mendici
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um -i -orum
  • Część mowyprzymiotnikrzeczownik
  • Rodzajmęskimęski
Znaczenia
  • żebrzący, żebraczy, ubogi
    • 1. eccl.
      • a. + mendicorum fraternitas bractwo żebracze
      • b. zakon żebrzący
    • 2.

Pełne hasło

MENDICUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • A.
żebrzący, żebraczy, ubogi; stipem corrogans, inops, egenus.
Inde
subst. mendicus,, -i m. żebrak, człowiek ubogi; mendicans, pauper.
N.
1. eccl.
a. mendicorum fraternitas bractwo żebracze; collegium hominum pauperum piis operibus deditorum
DokKKr II p. 189 (a. 1433) : vocare et nominare fraternitatem (ed. -as) pauperum seu m-orum Cracoviae voluerunt.
b. mendici,, -orum m. zakon żebrzący; mendicantium ordo
ZabDziej II p. 171 (a. 1484) : dominus Iacobus lector M-orum Leopoli.
Ib. p. 270 (a. 1485) : honorabilis dominus Iacobus capelle M-orum altarista.
2. de studentibus
CorpJP III p. 594 (a. 1520) : scolares m-i ex regno nostro ... oriundi per grossum medium solvent; scholares civiles et plebei non mendicantes per unum grossum.
ARect II p. 154 (a. 1549) : studiosorum splendidus coetus ... cum pueris m-is ... de Cracovia foras cathervatim egressi.
Simili sensu abs.
( ARect II p. 168, a. 1549) .
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)