- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
żebrzący, żebraczy, ubogi; stipem corrogans,
inops, egenus.
Inde
subst.
mendicus,,
-i
m.
żebrak, człowiek ubogi;
mendicans,
pauper.
N.
1.
eccl.
a.
mendicorum fraternitas
bractwo żebracze;
collegium hominum pauperum piis
operibus deditorum
DokKKr II p. 189 (a. 1433) : vocare et nominare fraternitatem (ed. -as) pauperum seu m-orum Cracoviae voluerunt.
b.
mendici,,
-orum
m.
zakon żebrzący;
mendicantium ordo
ZabDziej II p. 171 (a. 1484) : dominus Iacobus lector M-orum Leopoli.
Ib. p. 270 (a. 1485) : honorabilis dominus Iacobus capelle M-orum altarista.
2.
de studentibus
CorpJP III p. 594 (a. 1520) : scolares m-i ex regno nostro ... oriundi per grossum medium solvent; scholares civiles et plebei non mendicantes per unum grossum.
ARect II p. 154 (a. 1549) : studiosorum splendidus coetus ... cum pueris m-is ... de Cracovia foras cathervatim egressi.
Simili sensu abs.
(
ARect II
p. 168, a.
1549)
.