Ogólne
Pełne hasło
Więcej

LUCULENTUS

Gramatyka
  • Formyluculentus, loculentus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I.
    • 1. jasny, wyraźny, zrozumiały
    • 2. piękny, okazały, wykwintny (o pismach)
    • 3.
      • a. czysty (o wodzie)
      • b. dobry
  • II. (de hominibus) znakomity, znaczny

Pełne hasło

LUCULENTUS s. LOCULENTUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • NGl.
  • B.
  • L.
[abl. sg. luculenti : CodEp I 2, p. 317 (a. 1453) : poetarum scripturas ... ad nostrae institutionem vitae loculenti dogmate esse inventas.]
I. de rebus
1. jasny, wyraźny, zrozumiały; lucidus, clarus, perspicuus.
2. piękny, okazały, wykwintny (o pismach); elegans, lepidus (de scriptis, praec. de oratione).
3. singularia
a. czysty (o wodzie); purus (de aqua)
DŁUG. Op. p. 255 : simplici pane et 1-a aqua corpusculum debile sustentabat.
b. dobry; bonus
WiadPol p. 144 (a. 1576) : urbs Cracouia ... desiderat aduentum caesaris, quam occupandam 1-am nunc habet occasionem.
II. (de hominibus) znakomity, znaczny; nobilis, illustris.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)