- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc. (subst.
- n.
- pl.),
- NGl.
- N. (subst.
- n.)
GŁOG. Alex. I fol. f VIIb : secundum Priscianum dicitur hic et hec ludicris et hoc ludicre.
Ib. infra dicitur etiam ludicer, ludicris, ludicre et ludicrus, -cra, -erum pro eodem.Cf. item ib. infra 41.
KOMOR. p. 74 : spectaculum ludicre sunt hominibus effecti.Cf. Th. VII 2, 1761,48 sqq.]
I.
służący do zabawy, rozrywkowy, żartobliwy; qui ad
ludum pertinet, ludi gratia fit, ludibundus. Explicat
GŁOG. Alex. I fol. f VIIb: 1-is ... iocosus et ludo plenus.
Abs. loco
subst.
ludicrum,,
-i
n.
1.
zabawa, żart;
ludus, iocus.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 623 : l-um quodcunque opus ioculare «figlik».
2.
żartobliwa pieśń;
carmen iocosum (saec. XVI).
II.
niepoważny, śmieszny;
minime serius,
ridiculus.
Glossa
Pol.
ad
I—II:
GLt p. 26 : 1-er «smesni».