- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- NGl.
- B.
- L.
- A.
I.
propr. to czym się coś
wiąże, krępuje, opasuje,
przywiązuje; ligamen, ligatura, praec.
a.
więzy, kajdany;
vincula, catenae.
b.
caligarum
rzemień; corrigia
CracArt II p. 429 (a. 1544) : l-a caligarum alias «slegy».
c.
nervorum
wiązadło;
commissura
CALLIM. Rhet. p. 75 : dissolvi ... membra nostra, si nervorum l-a succidantur,
d.
(in architectura) wiązanie; catenatio
StPPP XII p. 531 (a. 1524) : circumquaque istius domus seu turris sunt l-a alias «wyazanye» quercina, ut eo fortius ipsa aedificia durari possint.
e.
fungorum
wieniec; corona
ArHist III p. 483 (a. 1521) : fungorum l-a 2, butijri «faska» 1, salis «faska» 1.
II.
transl.
1.
a.
zobowiązanie, umowa;
obligatio, pactum
AGZ II p. 95 (a. 1432) : easdem literas in omnibus punctis, conditionibus, nexibus et l-is ... confirmandas esse duximus.
b.
siła wiążąca, moc; vis
PommUrk III p. 417 (a. 1300) : in dicte compositionis firmius l-um primam ecclesiam ... ad voluntatem ... dictorum fratrum ... conferemus.
2.
spójka, łącznik;
orationis pars, qua enuntiata
coniunguntur, copula
StPPP X p. 5 (saec. XV in.) : l-a sunt ista: hinc est, proinde, unde.
GŁOG. Don. fol. R Ib : l-um et vnio debet poni inter illa, que vnit et coniungit.