Ogólne
Pełne hasło
Więcej

LIGATOR

Gramatyka
  • Formyligator
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -oris
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • ten, kto wiąże, mocuje coś

Pełne hasło

LIGATOR, -oris m.
  • Th. (rec.),
  • Bl.
  • Dc.
  • L.
  • N.
  • K.
ten, kto wiąże, mocuje coś; qui aliquid vincit, colligat
KsgJan p. 578 (a. 1478) : dux Johannes dedit Hanus l-i 17 grossos pro expurgandis armis.
Ib. p. 579 : Hannus l-i ... pro «popragy».
Ita saepius ib. ; cf. glossam Pol.
ib. p. 622 (a. 1481) : Hannus «wyanzacz».
Inde in imagine
NIC. BŁ. Serm. III p. 181 : nos sumus insipientes, ipsi angeli autem sapientes, vnde in pugna nos docent, vt non decipiamur, hinc ipsi sunt quasi l-es armorum circa hastiludentem, qui docent, quomodo debeat obijcere.
Sed praec. librorum sim.: introligator; bibliopegus, librorum glutinator
CracImpr p. 1 (a. 1422) : Laurentius 1-or librorum de platea s. Annae.
ARect I p. 356 (a. 1493) : cittatus ad instanciam lodici librorum l-is.
CracImpr p. 40 (a. 1502) : Nicolaus de Thuringia codicum l-or.
Ita saepius.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)