Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IRREQUISITUS

Gramatyka
  • Formyirrequisitus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. (de rebus) taki, o którego nie zapytywano
  • II.
    • 1. + irrequisito aliquo). taki, którego nie zapytano (o zdanie)
    • 2. nie proszony, sam przez się

Pełne hasło

IRREQUISITUS, -a, -um
  • F.
  • Th. (rec.),
  • Bl.
  • L.
  • N.
  • K.
I. (de rebus) taki, o którego nie zapytywano; non requisitus
*KodWp I p. 6 (a. 1075) : Supernus Arbiter que vobis commisit, i-a non relinquet, cui ... districtius responsuri estis.
Cf. Th. VII 2, 407,56 sqq.
II. (de hominibus)
1. taki, którego nie zapytano (o zdanie); non interrogatus, non consultus
LeubUrk p. 23 (a. 1178) : iudicia ex quibuscumque causis ... ad ... iudices monasterij debent pertinere, iudicibus meis ... i-is.
KodWp I p. 512 (a. 1285) : nulla persona ... i-o dyocesano ecclesias vel monasteria fundare presumat.
Ita vulgo saec. XIII—XVI (praec. in locut. irrequisito aliquo). Glossa Pol.
GLcerv p. 610 : i-us, id est non interrogatus «nyepytany».
2. nie proszony, sam przez się; non rogatus, sua sponte
Tom. VI p. 67 (a. 1522) : Plocensis episcopus ... cancellarie et canonicatui Gnesnensi ... i-us cedere deberet.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)