- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- L.
I.
phil.
bezkształtność; formae defectus (de
materia).
II.
zniekształcenie;
deformitas
VITELO Opt. p. 391 : proprius ... accedenti ad conuexam superficiem speculi fit imago penitus informis et magis accedenti i-as plus augetur et contraria ei, quod uidetur, fit imago.
DŁUG. Op. p. 109 : omni torvitate oris in suum locum remeante et omnis capitis aegritudo sublata est et omnis i-as extunc deinceps dispulsa.Cf. Th. VII 1,1477,65 sq.