- Dc.
- B.
- L.
- N.
phil.
t. t. czynić jednostkowym, nadawać cechy jednostkowe;
individuum (cf.
s.
v. I 2)
reddere
GOST. Th. fol. e IIa : proprium accidens, ut Avicenna dicit, i-at et in se subsistere facit naturam, natura enim secundum se forma communis est.
GŁOG. Porph. fol. h IIIb : i-re est communicabilitatem forme per materiam terminare, omnis enim forma, quantum de se, est communicabilis multis.
Praec.
mediopass. stawać się jednostkowym, przybierać cechy
jednostkowe;
individuum fieri
VITELO Persp. p. 144 : forma uniuersalis ... est ... uisui principium congnoscendi omnia indiuidua eiusdem speciei, quantum ad illud quod est in ipsis ex intentionibus uniuersalibus i-tum.
GOST. Th. fol. e IIb : diuina bonitas et esse i-atur ex ipsa sui puritate per hoc ... quod non est recepta in aliquo.
Ita passim in textibus phil.
Part. perf.
loco
adi.
individuatus,,
-a, -um
zindywidualizowany, posiadający cechy jednostkowe;
i. fere q. individuus
GOST. Th. fol. c IIIa : forme sensibiles participate in diuersis indiuiduis sunt forme i-te et ad invicem seiunguntur ea seiunctione, qua vnum indiuiduum seiungitur ab alio.
BYSTRZ. Log. fol. f IVb : quia substantia est causa omnium accidentium et non potest causare nisi i-ta ... sequitur quod substantia erit i-ta ante omne accidens (cf. ib. infra substantia vt receptiua cuiuslibet accidentis est indiuidua).Ita saepius.