- B.
I.
nierozdzielność; natura rei,
quae separari non potest
StPPP IV p. 69 (a. 1423) : est autem unum sacramentum, non unitate i-is, sed unum perfeccione unius finis (cf. ConcPol IV p. 136, a. 1435; NIC. BŁ. Tract. p. 49).
II.
phil.
niepodzielność; natura rei, quae dividi nequit
GŁOG. Don. fol. G IIIb : in vtroque ... numero reperiuntur due proprietates generales, scilicet proprietas i-is, que conuenit ex ratione vnitatis etc.
GOST. Th. fol. c VIIIb : cuiuscunque tam substantia, quam operatio indiuisibilis est et vtrumque habet vnitatem i-is, hoc non est corpus nec virtus corporea, sed intelligentia.
Ib. fol. d Ia : quamuis sit multitudo bonitatum in intelligentia, tamen illa multa in i-e sibi inuicem coherent.
GŁOG. Alex. I fol. Ee IIb : nomina regentia genetivum ex vi partitionis non notant aliquam partitionem, probatur de hoc nomine vnus, quod notat i-em.
ExPhys fol. b IVb : triplex est vnum scilicet continuitate vt continuum, i-e vt punctus, diffinitione vt tunica et vestis, scilicet quorum ratio est eadem.