- F.
- Th.
- S.
- B.
- A.
- Ha.
- K.
I.
1.
propr. nie
podzielony na części; quid in partes divisus non est, v.
gr.
bancus salis (
TPaw I
p. 74, a.
1504)
, regnum (
KodPol I
p. 357, a.
1501)
.
N.
α.
aqua
nie poruszony; non
commotus (
VITELO OpM
p. 48
).
β.
confessio
nie podzielony, całkowity; non divisus, integer (
ArLit III
p. 90, a.
1427)
.
Item phil.
MatFil IV p. 16 (saec. XIV) : materia signata additur super speciem et hoc est quantitas i-a.
WROCŁ. Epit. fol. r 2a : quod est actu i-um, licet sit diuisibile secundum potentiam.Ita saepius saec. XVI.
2.
meton.
iur.
t. t.
a.
(de hominibus) taki (członek rodziny), któremu nie
wydzielono części ze wspólnego majątku, tzw.
niedzielny; qui communis rei familiaris partem suam non
obtinuit
AGZ V p. 33 (a. 1406) : Andreas et Chriczko germani de Bybel et i-i, fideles nostri dilecti.
StPPP II p. 376 (a. 1432) : nobilis Henricus ... eadem bona ... per matrem suam i-am arrestauit.
AKapSąd II p. 89 (a. 1433) : nobiles ... fratres i-i.
KodTyn p. 284 (a. 1434) : in iudicio ... veniens ... domina Elizabeth una cum Petro filio suo ... i-o.
KodPol II p. 524 (a. 1461) : Jacobus ... castellanus ... publice in facie judicij ... recognovit, quia pro ... Alberto ... patre suo i-o fideiussit, quia etc.
StPPP VI p. 51 (a. 1510) : fratres germanos i-os de Przybyslawycze heredes.
AGZ XVI p. 24 (a. 1464) : sororem ... Petri ... cum ipso i-am et non exdotatam.
Opp.
divisus:
AGZ XII p. 436 (a. 1458) : nescio, utrum est frater suus i-us aut divisus.Glossa Pol.
AGZ XVII p. 263 (a. 1490) : filius tuus ... i-us alias «nyewydzelony».
Constr.
a.
sq.
ab. b.
sq.
cum
cf.
et
KsgRWar I p. 483 (a. 1524) : bona habet adhuc i-a suis cum pueris.Cf. Th. VII 1,1212,3.9. c. sq. inter :
AKapSąd III p. 127 (a. 1508) : bona adhuc inter ... fratres sunt i-a.
b.
(de rebus) nie podlegający podziałowi, czy też nie
podzielony; qui sub divisionem non cadit,
vel nondum divisus
est.
Occ.
de colonis
KodKWil p. 285 (a. 1467) : dominus ... ad ecclesiam ... dederat et perpetue ascripserat duos homines proprios i-os ... cum omnibus et singulis ipsorum terris.
Ib. p. 369 (a. 1479) : fratres dederant, ascripserant ecclesiae homines proprios i-os cum terra eorum.
c.
locut.
adv.
manu indivisa
pod wspólną odpowiedzialnością; communi
periculo
DokSZKr p. 204 (a. 1438) : nobiles ... ambo manu coniuncta et i-a fideiusserunt pro ipso ... in hunc modum.
APozn I p. 119 (a. 1446) : concives fideiusserunt manu coniuncta et i-a pro Nicolao ... ipsum statuere.
Ib. II p. 21 (a. 1472) : quam poenam si ... luerent, manu coniuncta et i-a ... domino capitaneo solvere tenentur.
Eodem sensu frequenter usque ad saec.
XVI
med.
3.
locut.
adv.
pro indiviso
razem, łącznie; non
discretis partibus, (con)iunctim (saec. XV).
II.
1.
phil.
t. t. niepodzielny; qui
dividi nequit
WROCŁ. EpitConcl fol. e IVa : vnum est enim ens i-um et ab alijs diuisum, qui nec diuisibilis actu nec potentia.
Ib. fol. d IIa : omnia opera Dei ad extra sunt i-a secundum Augustinum.
N.
constr. sq.
in
ib. fol. t Va : indiuiduum ... dicitur, quod in se est i-um.
2.
nierozłączny;
inseparabilis
CantMAe I nr 19, v. 5b (saec. XIV) : i-e caritati solideque firmitati ... nexus, virtus, medium es.Cf. Th. VII 1,1213,9.