- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- A. (subst.),
- Ha.
- N.
- K.
niepoprawny, nie dający się poprawić; qui corrigi
nequit
KodWp I p. 584 (a. 1239) : scortatores, hoc est illos, qui in suis peccatis i-es permanent.
VINC. p. 257 : quia rex Boleslaus i-is erat, s. Stanislaus letiferas inimicitias et persecuciones propter iusticiam ab eo sustinebat.
DokKKr I p. 106 (a. 1378) : si se ipsum ... emendare noluerit et i-is perseveraverit et si crimen eius notorium fuerit, a consortio fratrum extunc coerceatur.Ita saepissime usque ad saec. XVI med.
Syn. et
iuxta
posita
durae cervicis
(
MIECH. Chr.
p. 31
)
, insanabilis (
Tom. XV
p. 172, a.
1533)
, pertinax (
DŁUG. Hist. IV
p. 210
et saepius), scandalosus (
AKapSąd III
p. 78, a.
1501
et saepius). Usurpatur etiam meton. de
abstr.
AKapSąd II p. 707 (a. 1502) : ne aliis clericis et presbiteris in ecclesia ... existentibus suis pessimis ... et i-bus moribus in perniciosum exemplum fieret etc.
WROCŁ. EpitConcl fol. K IIa : omne quidem peccatum mortale, in quo homo decedit, est de natura sua offensa infinita extensione, quia i-is.