- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- A.
CodEp III p. 43 (a. 1450) : quin semper incederitis indurato et pertinaci calle.3 sg.
MatPis I p. 48 (a. 1535) : si turbo ventorum incederit.]
I.
propr.
1.
stąpać, kroczyć, podążać; gradi, vadere, pergere.
Additur adv. , v. gr.
lente et morose (
SZYDL.
p. 69
)
, processionaliter (cum ea, qua decet, reverentia :
AKapSąd III
p. 310,
a. 1516),
vel
abl. , v.
gr.
nudis pedibus (
KodKrak
p. 443, a.
1457)
, inoffenso gradu (
ArHist XI
p. 150,
saec. XIII) , alternis motibus
(de pedibus:
GŁOG. Phys. fol. b 2b).
In imagine dicitur de rebus
(cf. Th. VII
1,855,31 sqq.),
v.
gr. de planetis (
VITELO Opt.
p. 180
),
de vexillio (
KodMaz(K)
p. 310, a.
1230),
item de terminis bonorum
(
CodPom
p. 370, a.
1226),
etiam de verbis (
OSTR.
p. 115,
cf.
supra IV 577,40
sqq.).
Constr.
a. abs.
b. sq.
acc.
,
praec. viam sim.; saepius in imagine,
v. gr. viam
Domini (
NIC. BŁ. Serm. I
p. 80,
cf.
Vlg.
Bar. 4,13), corruptae viae tramitem (
DŁUG. Op.
p. 48
)
sim. c. sq.
abl.
,
praec.
in imagine,
v.
gr. eisdem tramitibus (
KodWp II
p. 78,
a. 1293)
, vestigiis alicuius (
Dogiel I
p. 214,
a. 1549)
, via regia (
Lites I
p. 35, a.
1321,
cf.
Vlg.
Num.
21,22), indurato et pertinaci calle,
cf.
supra 18. d. sq. in c.
abl. e.
sq.
per.
2.
ruszać do
walki, nacierać; ad bellum
procedere, aggredi.
Additur
in bello :
GALL
p. 161, 9
:
in bello contra castrum cottidie studiosus i-ns.
3.
występować publicznie, pokazywać się ludziom; in
publicum procedere,
v.
gr. nudum et discalceatum (
ArPrawn I
p. 34, a. fere
1400)
, sine cappis (
StSyn IV
p. 66
)
, in braccis (
StPPP II
p. 593, a.
1450)
, in scissa tunica (
AKapSąd III
p. 25, a.
1466)
, in crinalibus (
ArPrawn I
p. 356, a.
1512)
cett.
N. abs.
i. fere q. versari
AKapSąd III
p. 6 (a.
1450):
ipsius anima cum corpore suo est iam in inferno depicta, tantum umbra ipsius hic i-it.
4.
wchodzić, wstępować;
accedere, intrare.
Constr.
sq. a
cc:
(saec.
XVI).
II.
transl.
1.
powstawać, pojawiać się, następować; oriri, nasci, fieri (saec. XV—XVI).
2.
postępować,
działać; se gerere, agere,
v.
gr. ratione praevia (in negotio sibi commisso:
KodMaz(K)
p. 457, a.
1239—1240)
, inique (in causa de iudice
ArPrawn IV
p. 4
. saec. XIV med.)
, catholice (
SSrSil VII
p. 125, a.
1467)
, recte et salubriter (in
negotiis:
Tom. I
p. 173, a.
1511)
cett.
Cf.
Th. VII 1,854,71 sqq.
3.
opanowywać, ogarniać (o uczuciach); invadere,
capere (de affectibus,
v.
gr. ambitione, cupidine, desperatione
sim.
saec.
XV).
Constr.
sq. dat.
vel acc.
personae. Occ. de
inopia :
DŁUG. Hist. V p. 405 : alimoniae inopia illos obsessos i-sserat.
III.
singularia
1.
zajmować się czymś, oddawać się czemuś; instare
AGZ IV p. 7 (a. 1392) : cum divinis laudibus i-ntibus pacis securitas necessaria sit plurimum opportuna etc.
2.
popadać w
chorobę; incurrere
StPPP XI p. 217 (a. 1448) : si ... pater Nicolai esset i-ssurus infirmitatem (nisi leg. incursurus).
3.
wydawać się?
videri?
DŁUG. Hist. I p. 429(=II p. 196 ed. nov.): Masoviae situs et habitatio caeteris omnibus sibi placidior i-sserat (nisi anacoluthus quidam subest ).