Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IMPERATIVUS

Gramatyka
  • Formyimperativus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. gram.+ modo, verbo, orationeenuntiatione: gram. rozkazujący

Pełne hasło

IMPERATIVUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • L.
I. gram. rozkazujący; quo imperamus, dicitur de modo, verbo, oratione sim.; item de enuntiatione:
BYSTRZ. Log. fol. y IIIb : diuiditur ... enunctiatio ... in vocatiuam, interrogatiuam, i-am et deprecatiuam.
Opp.
optativus:
RFil XXIV p. 76 (a. circa 1440): «oswąc są» vel (swąto badz» sunt i-a et non optativa, igitur competendus dicitur «oswąci są».
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)