General
Full Entry
More

IMPERATIVUS

Grammar
  • Formsimperativus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um
  • Part of Speechadjective
Meaning Outline
  • I. gram.+ modo, verbo, orationeenuntiatione: quo imperamus,

Pełne hasło

IMPERATIVUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • L.
I. gram. rozkazujący; quo imperamus, dicitur de modo, verbo, oratione sim.; item de enuntiatione:
BYSTRZ. Log. fol. y IIIb : diuiditur ... enunctiatio ... in vocatiuam, interrogatiuam, i-am et deprecatiuam.
Opp.
optativus:
RFil XXIV p. 76 (a. circa 1440): «oswąc są» vel (swąto badz» sunt i-a et non optativa, igitur competendus dicitur «oswąci są».
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)