- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
[forma induperator legitur
saec.
XVI
GŁOG. Alex. I fol. B VIIb
;
IO. VISL.
p. 185, v. 34
;]
I.
propr.
1.
pan, władca, król;
dominus, princeps,
rex.
N.
a.
Romanorum
et
abs.
:
cesarz rzymski narodu
niemieckiego; caput imperii
Romani nationis
Theutonicae
VAdAnt p. 9, 9 : post hęc magister scolarum i-s seruitio ascriptus accessit in regiam curtem.
Lites II p. 115 (a. 1253) : nihil ... dederunt de suo i-es Ordini Cruciferorum in terris Prussiae.
KodWp I p. 26 (saec. XIII—XIV) : domine Adelheydis filie i-is Heinrici quarti.
Ib.II p. 180 (a. 1299) : renunciantes ... indulgenciis et privilegiis seu litteris Sedis Apostolice vel i-um seu regum Romanorum.Ita saepe.
b.
Turcorum
sułtan turecki
*CodEp III p. 24 (a. 1447) : Iohannes Huniad Transsilvanorum dux ... magno Turcorum i-i salutem plurimam.
CALLIM. Hist. p. 28 : Amoratus Tureorum i-or.Ita saepius.
c.
Tartarorum
chan tatarski
DŁUG. Hist. IV p. 450 : literis i-is Thartarorum ... per Switrigal false compositis.
2.
exercitus
et
abs.
:
wódz naczelny; summus
dux militaris.
Additur
summus regni (
CRIC.
p. 112
),
item
maritimus generalis dominii Venetorum (
*Tom. VIII
p. 274, a.
1527).
II.
transl. pan, władca
czegoś;
dominus.