- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
[3.
sg.
ind.
pl.
act.
illucescerat :
ChrMP p. 505 (=
p. 37
Kurb.) : dies illucescerat.
MPH III
p. 213 (saec. XVI
in.in)
:
dum terris iam aurora illucescerat.]
I.
intrans.
1.
zaświecić, zajaśnieć, zabłysnąć; lucere
incipere, apparere (propr. et
meton.).
N.
constr.
a.
sq.
dat.
b.
sq.
de :
AH XXXIV
p. 157 (a.
1532)
:
virga Iesse produxit, de qua Christus i-xit, sol de stella.
c.
sq.
enunt.
relativo
DŁUG. Op.
p. 75
:
vis Omnipotentis inclaruit et quantum gratum esset sui s. Stanislai corporis
holocaustum, pariter
i-xit, nam corpus eqs.
2.
świecić;
lucere
PommUrk III
p. 79 (a.
1289)
:
ideo res gesta conscribitur,
ut in ipsa in semptiternum
veritas i-at.
KodWp III
p. 756 (a.
1291)
:
ut eorum religiosorum
conversatio in medio hominum
tamquam lumen iugiter i-at etc.
II.
trans, oświecać,
oświetlać; luce collustrare (saec.
XVI).