Ogólne
Pełne hasło
Więcej

FUGITIVUS

Gramatyka
  • Formyfugitivus, fugittivus, fuitivus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a -um
Znaczenia
  • I. propr. propr. (de hominibus) ten, który ucieka, opuszcza kogoś i (lub coś), zbiegający, zbiegły
  • II. transl.
    • 1. krótkotrwały, przemijający
    • 2. phil. phil. t.t. unikający, dotyczący unikania (czegoś)

Pełne hasło

FUGITIVUS s. FUGITTIVUS s. FUITIVUS, -a -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • A.
  • H.
  • N.
I. propr. (de hominibus) ten, który ucieka, opuszcza kogoś i (lub coś), zbiegający, zbiegły; discedens, profugus.
Praec.
homo, cmetho sim. (de colonis villam deserentibus StPPP II p. 202, a. 1415
et saepius). Simili sensu abs. loco subst.
CodSil(M) III p. 108 (a. 1225) : de vestigiis f-orum indagandis.
KodWp II p. 592 (saec. XIV med.med) : profugus si ... redire ... noluerit ... domino suo tres marcas pro pena ... solvere tenebitur et per hoc a domino suo f-us liberabitur.
Ita passim saec. XV—XVI. Glossae Pol.
AGZ XIV p. 109 (a. 1443) : ipsum inculpaverat ... quod esset f-ttivus alias «sbyegli».
Ib. p. 162 (a. 1445) : mater mea ab istis bonis non est f-ttiva alias «nye przebyegala».
N. constr.
a. sq. ab. b. sq. de :
AKapSąd III p. 230 (a. 1430) : si aliquos ... sciret de diocesi f-os.
Cf. Th. VI 1497,23. c. sq. in c. acc.
ArPrawn V p. 66 (a. 1454) : de f-is kmethonibus in tenutam regalem.
II. transl. de rebus
1. krótkotrwały, przemijający; caducus, brevis, inconstans.
Dicitur
vita, honor ( OLOCH. p. 361 ), item strepitus ( ŁASKI ComPriv fol. 246b ) , spiritus ( ADAM p. 280 ) .
2. phil. t.t. unikający, dotyczący unikania (czegoś); qui ad aliquid vitandum spectat
ExPhys fol. f IIb : cuiuslibet appetitus duplex est opus, primum est prosequi bonum, secundum est fugere malum et quia fugere malum est prosequi bonum, ideo aliquando loquimur de appetitu prosecutiuo, aliquando de f-o.
GŁOG. Anim. fol. d VII Ia : potentia appetitiua et f-a non distinguuntur realiter, quia dicitur appetitiua in quantum prosequitur contraria, sed dicitur f-a in quantum fugit sibi contraria.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)