- F.
- Th.
- S.
- Dc.
I.
połowa; dimidia
pars.
Constr.
sq. gen.
vel
de.
N.
locut.
α.
pro dimidia
po połowie; partibus
aequalibus
StPPP III p. 66 : poena trium marcarum iudicio ... et parti reae pro d-a applicanda.
β.
dimidium
w połowie; dimidia
parte
RachWaw p. 371 (a. 1546) : ollas figulus ferme d-um dedit.
Simili sensu
per medium dimidium (
*KH XXXIX
p. 521, a.
1445).
N. in
imagine
alicuius
droga osoba; de homine dilectissimo
(ex Hor. Carm.
1, 3, 8 ap. poetas saec.
XVI).
II.
środek; medium
DŁUG. Hist. I p. 38 : fluvius ... per d-um illius lacus decurrens.
ArSang V p. 70 (a. 1513) : tendunt scopuli ... per d-um lacus alias «srzodkiem jeziora».