- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- H.
[
generis
f.
?
KodKrak I 1,
p. 59 (a.
1375)
:
viride coloris.]
I.
propr.
1.
(saepissime in gen. qualitatis) kolor, barwa; rerum qualitas ad visum
spectans, fucus,
species.
N.
glossam
Pol.
GLb p. 22 : c-or «crass, barva».
Definitur apposito adi. (saepissime) vel gen. , e. g.
PH VII p. 379 (a. 1533) : c-em induebat aurantium.
Praec.
a.
u ludzi: kolor skóry, twarzy, płeć, cera;
hominum.
Additur adi. , v. gr.
bonus, niger, robustus (
CALLIM. Greg.
p. 216
).
b.
u zwierząt: maść;
animalium (praec. equorum et
boum).
Additur adi. , v. gr.
muricitius
(
ZabDziej II
p. 267,
a. 1485
:
equum ... muricidi c-is alias «schadogrzywy».
Item
muriceus
ib.III
p. 117,
a. 1491)
, varius (
StPPP VIII
p. 221, a. 1387.
AGZ XVII
p. 453,
a. 1501
:
bovem
varii c-is alias «psthry»).
N.
glossam
Pol.
AGZ XVII p. 315 (a. 1491) : boves fusci c-is alias «gnyadey szyersczy».
2.
farba, barwnik, barwiczka;
pigmentum, fucus.
Indicatur usus ad depingendum (
RachJag
p. 521, a.
1418).
Additur adi.
artificiosus (
DŁUG. Hist. III
p. 472
)
, quercinus
(
id. LibBen III
p. 61
).
3.
singulare:
pl. metale kolorowe?
metalla quaedam (cuprum, aurum etc.)?
CorpJP III p. 340 (a. 1517) : mineras omnium metallorum, omnium lapidum, omnium c-um.
Ib. infra mineris quorumcunque metallorum, c-um et lapidum.
II.
transl.
1.
pozór, wybieg, pretekst;
species, habitus falsus, praetextus,
causa ficta.
N.
glossam
Pol.
GLcerv p. 503 : c-or ... «fortel».
Syn.
et iuxta
posita
apparentia (
UrkBBr
p. 133, a.
1284)
, ars (
Lites II
p. 447, a.
1410
et saepius), astutia
(
ib.
), diffugium (
AKapSąd II
p. 63, a.
1425)
, diverticulum (
ArPrawn I
p. 312, a.
1553)
, fraus (
StSyn III
p. 45, a.
1320)
, frons (
RHist III
p. 340, a.
1510)
, ingenium (
Lites II
p. 447,
a. 1410
et saepius), modus (
KodMp I
p. 243,
a. 1336)
, occasio (
DŁUG. Hist. IV
p. 362
)
, pallium (
KOMOR.
p. 280
)
, subterfugium (
CodEp I
p. 99, a.
1458)
, tegumentum (
ib.
p. 43
,
a. 1450)
, umbra (
CorpJP III
p. 383, a.
1519)
.
Constr.
a.
abs.
*KodWp I p. 438 (a. 1279) : patronatus pretextu, quocumque invento c-e (cf. Th. III 1721,28 ).Ita saepius.
b.
sq.
gen.
, v. gr.
amicitiae fictae (
Lites II
p. 437, a.
1409)
, excusationis (
MARTIN. OP. Marg.
fol. 78b
)
, iustitiae (
UrkBBr
p. 133, a.
1284
et saepius).
c.
sq.
adi.
vel
part.
perf.
,
v.
gr. excogitatus (
ArPrawn I
p. 312, a.
1553
et saepius), exquisitus (
StSyn III
p. 45, a.
1320
et saepius), quaesitus (
DyplMog
p. 52, a.
1345
et saepissime).
2.
rhet.
o języku i dziełach
literackich; de oratione et scriptis
a.
styl, rodzaj stylu, zabarwienie, koloryt;
dicendi genus,
proprietas.
N.
additur
rhetoricalis (
GŁOG. Alex. I
fol. 30a
et
Don. fol. D 2a)
.
Syn.
progressus tractusque verborum ac sententiarum (
URSIN. fol. D 3a = 104 W.).
b.
ozdobność, ozdobny styl, ozdoba retoryczna; stili
ornatus, nitor,
rhetorum ampullae.
Syn.
exornatio (
URSIN. fol. A 2b =
6W.
et
ib.
passim).
N. varias
definitiones explicationesque affert
StPPP X
p. 47
— 48
et passim et
CALLIM. Rhet.
p. 15
et passim.