- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
I.
zniewaga, obelga, przygana (zwł. słowna),
zniesławienie; contumelia, probrum, convicium
(praec. verbis illatum).
Glossae
Pol.
GLb p. 235 : o-um «przeciwieństwo».
GLc p. 13 : contemptus, o-um, «potapa».
GLcerv p. 655 : o-um «pohańbienie».
II.
1.
hańba, wstyd, plama na honorze, ujma, niesława;
dedecus, ignominia, infamia.
Saepe in iunctura in
opprobrium alicuius (rei).
Per abundantiam additur confusionis (
MARTIN. OP. Serm.
p. 220
)
, pudoris (
KodMaz(K)
p. 556,
a. 1246).
2.
aeternum
sim.
:wieczne potępienie;
damnatio aeterna
NIC. BŁ. Serm. I p. 19 : vt peccauit homo ... incurrit maledictionem et o-um sempiternum.
ZABOR. Coel. p. 19 : ne ... unde putabas … obtinere triumphum, inde aeternum incurras o-um.
Constr.
ad I-II:
abs.
vel
sq.
gen.