- F.
- Th.
- Bl.
- NGl.
I.
propr.
1.
ukos, kierunek skośny, położenie skośne,
pochyłość; via obliqua, non recta, situs
alicuius rei obliquus, declivis.
N.
astr.
Signiferi
odchylenie;
declinatio
COPERN. Rv p. 55 (ed. nov.) : haec ... circa minimam Signiferi o-em ... exposita sunt; e quibus tum etiam in quauis alia Signiferi obliquatione eadem patebunt, si pro ratione excessus a minima ad maximam o-em Signiferi similes partes singulis concernantur.Ita ib. saepius. Cf. OBLIQUATIO I.
2.
krzywizna, zakrzywienie, krętość; curvitas, flexura, anfractus.
II.
transl. et in imagine
1.
spaczenie, skrzywienie;
aberratio, deviatio
GŁOG. ExLog fol. 64b : sciencia considerat non solum recta, sed eciam o-es rectorum. Ib. supra syllogismus sophisticus ... est quedam o-s deceptiua.Ita saepius.
2.
nieprawość; iniquitas, improbitas
NIC. BŁ. Tract. fol. i IVb : qui iam sunt in gloria et iam tenent illam rectitudinem, cui nulla o-s admisceri potest.
SCARB. Sap. I p. 133, 147 : spiritus o-is intrusit ad sedes altas nonnullos.Ita saepius.
III.
confunditur c.
v.
obligationis
obowiązek, przymus
prawny;
i. q. obligatio II 1
StPPP IX p. 78 (a. 1469) : pecuniam, si non poneret, uel o-em non faceret alias «oblikv».
Ib. p. 82 : pars aduersa sub o-e iuris alias «pod oblykyem prawa» ... sententiam suscepit.