- F.
- Th.
- Dc.
- Bl.
- NGl.
- Ha.
I.
trans.
1.
propr. kierować na
ukos, pod kątem, krzywić;
obliquum (non rectum) reddere, flectere.
Praec.
geom.
t.t. ap.
VITELONEM.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
ab :
VITELO Opt. p. 278 : linea ... non transeat centrum circuli ... sed o-etur ab illo.c. sq. ad :
VITELO Persp. p. 176 : picturae o-tae ad uisum latebunt ipsum.
Id. Opt. p. 117 : linea o-ta ad uisum dicitur, cui axis radialis ad nullum sui punctum perpendiculariter potest incidere.d. sq. in c. abl. e. sq. secundum :
VITELO Persp. (S) V p. 203 : radius secundum hoc o-bitur.Occ.
a.
skręcać, zmieniać kierunek drogi;
iter flectere
DŁUG. Hist. IV p. 28 : utrum pergeret rex, qua coepisset ire via ... an o-ndo paululum retrocederet.
ArPrawn VI p. 93 (a. fere 1530) : qui obmissa via Germanica convertunt sese ... o-ta via ad Vratislaviam.
b.
fere
i. q. okrążać, obchodzić; circumire, ambire
MARTIN. OP. Chr. p. 318 : papa eandem viam semper o-at.
2.
(transl. et in imagine) wykrzywiać, znieprawiać,
psuć; depravare, corrumpere
KrMU p. 90,73 (a. 1416) : ne o-ta simplicitate ... thaurinam pellem assumat.
JAC. PAR. RefEccl p. 15 : si vero secus iam o-at ... regulam.
PrzMog p. 24 : res quasque publicas privatas quoque o-ri si ... non dirigantur.