iur.
t.t. tzw. obesłanie,
tj. zawiadomienie przez posłańca o terminie rozprawy sądowej,
wezwanie przed sąd;
denuntiatio termini causae a iudicum apparitore parti delata, in ius vocatio
RotKon p. 479 (a. 1422) : Jarandus ... debet statuere quatuor nobiles ... qui o-em fecerunt sui ex parte ad Mathiam ... et alyos duos in testimonium racione o-is ... hii nobiles fecerunt o-em etc.
AGZ XVIII p. 80 (a. 1472) : habent terminos ... in una septimana post o-em.
Ib. p. 293 (a. 1491) : iurabit ... quod non anticipavit data in cittacione ammonicionem et o-em, qua obdestinaverat et ammonuit nobilem Bernardum.Ita saepius.
N.
constr.
sq.
pro :
StPPP VII p. 226 (a. 1544) : de o-e pro cmetone fugitivo.Cf. DESTINATIO et OBDESTINO I et Słownik Staropolski s. v. obesłanie et obsyłanie.