- F.
- G.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- B.
- L.
- N.
I.
adi.
odżywczy, posilny, pożywny; qui ad nutriendum pertinet, nutrit
(saec. XV).
II.
subst.
nutricius,,
-ii
m.
1.
a.
opiekun, wychowawca; qui alit,
nutritor.
Glossae
Pol.
RFil XXV p. 159 (a. 1450) : n-us «opyekadlnik».
GLcerv p. 654 : n-ii ... dicuntur qui alunt ... pueros, «piastun, wychowacz».
b.
transl. ten,
kto coś uprawia;
qui aliquid colit
BRUNO Qfr p. 83, 23 : Iohannes ... n-us pacientię et sanctę spei.
2.
wychowanek;
alumnus
KADŁUB. p. 37 : Romani ... reges habuerunt ... aut servos vernasque Tuscorum aut lupe n-os.