phil. liczbowy, taki, który może być (po)liczony; qui numerari potest

GŁOG. Anal. fol. 51b : numerus est multitudo ab anima n-is. Id. Anim. fol. 152a: omnis multitudo n-is fit per materiam.

GOST. in

MatFil II (XIII) p. 97 : esse n-e ... est passio quantitatis discretae et habet quattuor species: geometriam, arithmeticam, astronomiam et musicam.

Occ. pro subst. numerabile,, -is n.

to co może być policzone; quod numerari potest

STOB. Parv. fol. E IIIb : non solum congnoscimus n-ia per numerum, sed etiam econtra numerum per n-e reiteratum.

WROCŁ. Epit. fol. e 5b : tempus est numerus et numerum cognoscimus per n-ia et n-ia per numerum.