- F.
- G.
- Bl.
- L.
- NGl.
I.
propr.
gniazdo; avium domicilium.
Glossa
Pol.
DŁUG. Hist. I p. 46 (= I p. 106 ed. nov.): Gnyeszno, quod in vulgari sonat n-us (cf. MIECH. Chr. p. 2).Meton. obowiązek strzeżenia gniazd sokolich (jako jedna z powinności prawa książęcego, później zamieniona na daninę o tej samej nazwie); munus (iure ducali impositum) falconum nidos observandi (deinde eiusdem nominis vectigal)
StPPP II p. 42 (a. 1394) : hereditatem ... tenere debet in possessione cum omnibus juribus, utilitatibus ... excepto uno kmethone in prato circa fluuium et medio n-o (ed. -so) accipiterum et niso et pascuis scropharum (cf. ib .VIII p. 367, a. 1394).Cf. supra II 1545, 12 sqq., III 1180, 12 sqq., IV 49,26 sqq.
Constr.
abs. vel sq.
gen.
poss.
II.
transl. stałe miejsce
pobytu, siedziba, mieszkanie, dom,
schronienie; sedes,
habitatio, domus,
receptaculum.
Additur
nativus (
DŁUG. Hist.
I p. 57= I
p. 116
ed. nov.
), naturalis (
id. LibBen III
p. 298
)
, continuus
(
id. Hist. IV
p. 575
).
Praec.
de rebus, quae nidi figuram habent, v.
gr.
fauce (
OLOCH.
p. 27
:
non valet faux, lingwe n-um
dicere queque),
lacu (
ArPrawn X p. 174, a. 1406 : sculteciam cum ... pratis, agris ... ac cum n-o seu loco deserte piscine ... vendidit).