- F. (
- G. necromantii),
- Bl.
- NGl.
- L.
I.
adi.
czarnoksięski, magiczny;
qui incantatoris est, magicus
VITELO Epist. p. 177 : pluralitatem vero in numero sub una specie et genere ipsorum daemonum familiares eorum in libris suis, qui dicuntur n-i, profitentur.
JAC. PAR. RefEccl p. 43 : divinatores, incantatores ... et benedictionibus superstitiosis ac n-is artibus operam impendentes.
DŁUG. LibBen III p. 354 : quod per invocationem daemonum arte n-a quandoque quaerebantur.
II.
subst.
nigromanticus,,
-i
m.
czarnoksiężnik;
magus, incantator
MARTIN. OP. Chr. p. 342 : quem ... deponi procurauit, Gilbertum monachum, philosophum immo potius n-um substituendo.
Id. Serm. p. 457 nlb.: quidam n-us habebat discipulum, qui promittebat ei multa bona, cumque vellet experiri, utrum ita faceret, fecit ei per incantationem videri, quod eligeretur in imperatorem.
PEREGR. fol. x Ib : quidam iuuenis volens diues fieri venit ad unum n-um, qui cum vocasset, daemones venerunt.Glossa Pol.
RFil XXV p. 79 (saec. XIV) : n-um «carnoxosnika».