I. adi. czarnoksięski, magiczny; qui incantatoris est, magicus

VITELO Epist. p. 177 : pluralitatem vero in numero sub una specie et genere ipsorum daemonum familiares eorum in libris suis, qui dicuntur n-i, profitentur.

JAC. PAR. RefEccl p. 43 : divinatores, incantatores ... et benedictionibus superstitiosis ac n-is artibus operam impendentes.

DŁUG. LibBen III p. 354 : quod per invocationem daemonum arte n-a quandoque quaerebantur.

II. subst. nigromanticus,, -i m. czarnoksiężnik; magus, incantator

MARTIN. OP. Chr. p. 342 : quem ... deponi procurauit, Gilbertum monachum, philosophum immo potius n-um substituendo.

Id. Serm. p. 457 nlb.: quidam n-us habebat discipulum, qui promittebat ei multa bona, cumque vellet experiri, utrum ita faceret, fecit ei per incantationem videri, quod eligeretur in imperatorem.

PEREGR. fol. x Ib : quidam iuuenis volens diues fieri venit ad unum n-um, qui cum vocasset, daemones venerunt.

Glossa Pol.

RFil XXV p. 79 (saec. XIV) : n-um «carnoxosnika».