- F.
- G.
- S.
- A.
- NGl.
KodPol II p. 227 (a. 1321) : bona ecclesie ... spoliarunt et ... quod nephandius est, honorabiles viros ... turpiter tenuerunt (cf. Lites I p. 102, a. 1339; CodSil V p. 35, a. 1340).
Tom. II
p. 57 (a.
1512)
:
inhiantes ... predis et
rapinis ac multo nefandioribus facinoribus, que horret animus referre.]
I.
adi.
niegodziwy, zbrodniczy,
bezbożny; nefarius, impius.
II.
subst.
1.
nefandus,,
-i
m.
człowiek niegodziwy, występny; homo
maleficus, sceleratus.
2.
nefandum,,
-i
n.
niegodziwość, niegodny czyn; maleficium, scelus.