- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- A.
ARect I p. 18 (a. 1469) : animis ipsorum sic mulctis.Cf. Th. VIII 1561,74.]
I.
1.
propr.
głaskać,gładzić; leniter tangere, palpare
(saec. XV—XVI).
Glossa
Pol.
RFil XXIII p. 277 (a. 1450) : m-eant ... «laskalibi».Occ. i. q. regere
ArHist XI p. 152 (saec. XIII) : virga ... qua intelligis, rex, m-re pios et terrere reprobos.
2.
transl.
a.
pieścić,czarować;
blandiri (saec. XV—XVI).
b.
łechtać,podniecać; titillare, permulcere
DŁUG. Hist. I p. 316 (=II p. 77 ed. nov.): in locum ... moeroris spe optima ... m-nte laetitiae vicissitudo aeque successerat.
Ib. p. 369 (=II p. 133 ed. nov.) : rege cum militibus suam temeritatem m-ntibus irrumpente etc.
Ib. II p. 129 (= III p. 146 ed. nov.): cum ... maxima spes recuperationis Terrae Sanctae omnes m-ret... imperator Fridericus I ... suffocatus est.
Ib. V p. 662 : propter nonnullorum civium ... spem regis ... clandestine m-ntium pollicitationes.
II.
łagodzić,uspokajać,uśmierzać; lenire,mitigare,
placare.
Glossa
Pol.
RFil XXII p. 15 (a. 1466) : m-et «blaga».
Constr.
ad
I—II: abs.
vel
sq.
abl.