Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MORALIS

Gramatyka
  • Formymoralis, moralis, morale, moralia, morale
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -e -is -is -ium -is
  • Część mowyprzymiotnikrzeczownikrzeczownik
  • Rodzajmęskinijakinijakinijaki
Znaczenia
  • I.
    • 1. qui ad mores pertinet.
      • α. + Cato Moralis sententiarum, quae ad mores emendandos valent, collectio saec. tertio p. Chr. n. conscripta
      • β. + Speculum Morale de opere Vincentii Bellovacensis, quod Speculum Maius inscribitur
        • a. qui moribus investigandis operam dat
        • b. mores
        • c. phil. ea quae ad mores pertinent
    • 2. + sensus Scripturae s. sensus translatus, qui ad mores emendandos pertinet (saec. XV)
  • II.
    • 1. morum doctrinae congruus, honestus
    • 2. (de rebus) activus, (de hominibus) vitae activae deditus

Pełne hasło

MORALIS, -e
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • B.
  • L. (
  • H. et
  • K. pl.)
I.
1. dotyczący (dziedziny) obyczajów,moralny, etyczny; qui ad mores pertinet.
N. locut.
morale est alicui jest w zwyczaju; i. q. moris alicuius est (saec. XV).
Iuncturae notabiliores (praec. Phil.)
actus ( WROCŁ. EpitConcl fol. q Vb ; item actio :
JAC. PAR. Tract . fol. C Ia)
, bonum ( GŁOG. Anal. fol. RR IIa et saepius), circum stantia ( STOB. Aret. fol. c VIIa) , contrarium (opp. naturale : BYSTRZ. Top. fol. y IIb) , ens ( GŁOG. Don. fol. D Va) , habitus ( WROCŁ. Epit. fol. i IVa et saepius), iustitia (distinguitur a divina et legali : MATTH. OpTheol p. 99 ) , virtus (definit
WROCŁ. EpitConcl fol. p Vb : uirtus ... m-is ... est quidam habitus, qui habentem perficit et eius opus laudabile reddit
; opp. contemplativa: KomPolit p. 188, saec. XIV ex. ; intellectualis ib. p. 183, a. 1410), item neglegentia ( CodSil XV p. 17, a. 1436) , etiam mors peccatoris (opp. corporalis et perpetua: CodEp II p. 325, a. 1434) .
Praec.
philosophia (disciplina, scientia) według średniowiecznych komentatorów Arystotelesa dział filozofii dotyczący praktycznego postępowania człowieka (obejmujący etykę, politykę i ekonomię); ex sententia m. ae. Aristotelis commentatorum definit
KomPolit p. 188 (saec. XIV ex.ex) : sciencia practica seu m-is dividitur in tres, scilicet ethicam id est m-em, et economicam id est dispensativam, et politicam id est civilem (cf. STOB. Parv. fol. A Ia).
Inde
libri morales Aristotelis i. Ethica, Oeconomica, Politica ( KomPolit p. 175, saec. XV ex.). Occ. logica ( MatFil VI (XVII) p. 83 (a. 1424) : philosophia m-is habet specialem logicam ... et hec vocatur logica m-is seu dyalectica ), item (per iocum) grammatica (
KrMU p. 87,52, saec. XV in. : studentes ... a modis virtutis declinantes contra m-em gramaticam pro modis significandi legunt libros amandi).
N. inscriptiones librorum
α. Cato Moralis pochodzący z w. III zbiór maksym moralnych; sententiarum, quae ad mores emendandos valent, collectio saec. tertio p. Chr. n. conscripta
ArPrawn I p. 367 (a. 1527) : legantur ... in ... scholis diligenter libri Evangeliorum, epistolae Pauli, Catho M-is etc.
β. Speculum Morale określenie dzieła encyklopedycznego Wincentego z Beauvais ; de opere Vincentii Bellovacensis, quod Speculum Maius inscribitur
AKapSąd I p. 205 (a. 1515) : Speculum M-e Vincentii (inter varios libros enumeratur ).
Abs. loco subst.
a. moralis,, -is m. filozof moralny, etyk; qui moribus investigandis operam dat
JAC. PAR. Serm. fol. 44b : dicit m-is: nam leuius ledit quidquid preuidimus ante.
Ib. fol. 65b : Seneca et m-es dicunt: accepti beneficij memor esto.
b. morale,, -is n. moralność; mores
StMed XIX 2, p. 158 (a. 1449) : audacitas est vitiosum m-e.
c. moralia,, -ium n. zagadnienia moralne, dziedzina moralności; ea quae ad mores pertinent
WŁODK. Op. p. 418 : si contra legem faciunt Judaei in m-bus.
STOB. Parv. fol. A Ia : m-is philosophia ... tractat m-ia, hoc est vicia et virtutes.
Ita saepius in textibus phil. Cf. Th. VIII 1473,16 sqq.
N. appellationem libri Gregorii Magni, qui inscribitur Moralia in Job
ZABOR. Tract. p. 44 : apud Gregorium in M-bus dicitur etc.
AKapSąd I p. 205 (a. 1515) : M-ia beati Gregorii.
Occ. przepisy moralne; praecepta, quae ad mores pertinent
NIC. BŁ. Serm. I p. 182 : iugum veteris legis ... erat graue propter multiplicitatem m-ium.
Cf. Th. VIII 1473,29 sq.
2. sensus moralny sens (Pisma św.); Scripturae s. sensus translatus, qui ad mores emendandos pertinet (saec. XV).
Simili sensu
abs. loco subst. morale,, -is n.
JAC. PAR. Serm. fol. 152b : misit Christus digitos in auriculas eius surdi et m-e aliquod singulare nobis ostendit, digiti enim Dei gratiam Spiritus Sancti significant.
Cf. Th. VIII1474,9 sq.
II.
1. moralny, zgodny z zasadami moralnymi; morum doctrinae congruus, honestus
GŁOG. Anim. fol. A IIb : philosophia et eius studium ordinatur in vitam m-em sicut in finem.
Cf. Th. VIII 1474,20 sqq.
2. czynny, oddany życiu czynnemu; (de rebus) activus, (de hominibus) vitae activae deditus
ZABOR. Tract. p. 32 : ei homini vita humana, id est m-is et politica competit.
Ib. infra homo m-is, id est vitam activam seu politicam ducens, pro posse debet laborare, quod vivat vita contemplativa.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)