- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- A.
I.
łagodnie, z
zachowaniem miary, spokojnie; placide, leniter,
moderate (ap. nos tantummodo compar.
et superl. ),
praec. in locut.
mitius agere cum aliquo.
II.
singulare
1.
ociągając się, powoli;
cunctanter, lente
KodWp I p. 176 (a. 1238) : ne vano timore percussi ... negociatores a suis intentionibus desistendo itinera sua m-ius peragant.
2.
z wdziękiem,
zgrabnie; venuste
PAUL. CR. p. 160, v. 300 : quam Barbaram Venus intento conspectans lumine, tandem conatur nupta m-ius ire nova.Cf. MITIS II 3.
3.
sensu non satis certo
ArPrawn I p. 251 (saec. XV) : m-ius aggratulari vobis convenit domino Iohanni (sed corruptum videtur ).