- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
PP II p. 195 (a. 1454) : Cruciferi militares et ciues iniusta secum gerere bella impellabant.2. sg. ind. perf. act. impulsisti:
AAlex p. 48 (a. 1501) : subditos in terram tuam abegisti, impulsisti et induxisti.3. pl. ind. perf. act. impulerunt:
SSrSil VII p. 141 (a. 1467) : Budissenses et Gorlicenses ... quotidianis conflictibus mutuo se impulserunt.part. praes. act. impulens:
MonStp p. 482 (a. 1493) : ad haeresim ipsos impulens verberibus ... adigebat.]
I.
propr.
A.
trącać, uderzać;
pulsare, tangere.
Additur
agiliter (
MIECH. Chr.
p. 11
).
Occ.
poruszać, wprawiać w
ruch; commovere, incitare
KodKKr I p. 100 (a. 1273) : quo aqua suo lapsu continuo rotam molendini i-at impetu fortiori.
PommUrk II p. 430 (a. 1280) : quinque molendina, que mouentur a Zuinga et quattuor, que a fluuio, qui Kemeniz dicitur, i-untur.Ita saepius. Additur abl. instr. ictu ( DŁUG. Hist. III p. 278 ) , impetu ( et DŁUG. Op. p. 553 ) , pede ( MARTIN. OP. Chr. p. 125 ) .
B.
1.
pędzić, poganiać, popychać; agere, agitare,
pellere. Inde:
wpędzić, zapędzić dokądś; inigere.
In imagine causam suam in ridiculum et salutis
suae ruinam (
JAC. PAR. I
p. 222
)
, aliquem in praeceps (
CRIC.
p. 113, v. 15
).
Praec.
tamen animalia
DokMp I p. 46 (a. 1334) : cum ... ipsos porcos in nostras silvas i-erint.
ArPrawn VIII p. 75 (a. 1398) : habet ponere tres marcas quartalium vel ... boues i-re ad curiam ciuis Wisliciensis.Ita saepe. Glossae Pol.
StPPP II p. 473 (a. 1441) : equos cum equabus, oues, peccora ... in ... domum suam i-ulit wlgariter «wegnal».
Ib. p. 534 (a. 1444) : Adam i-ulit alias «zayąl» cumulum equarum indomitarum ... violenter (cf. ib. p. 552, a. 1446; AGZ XI p. 376, a. 1451).Interdum i. q. wprowadzić, wnieść do wspólnego gospodarstwa; nomine partis rei familiaris afferre, apportare (de coniugibus)
StPPP II p. 623 (a. 1453) : Eliszabeth sua propria pecora et pecudes, quecunque ad maritum suum ... i-ulit et eciam vestimenta, que ipsius domine essent propria, pro ipsa domina debent esse.
AGZ VI p. 80 (a. 1463) : Agnes ... recognovit, quia equirea alias «stado», que est et erit ... cum omnibus apibus, ovibus et... peccoribus cornutis per ipsum Johannem i-sis, est ipsius Johannis tota.
N.
vestigium recens :
CorpJP III p. 668 (a. 1522) : vestigium pellatur modo antiquo; inprimis insequens recens vestigium accipiat extraneum hominem ... et cum ad aliquam hereditatem i-erit, transeat aut mittat ad villam, exponens se i-isse recens vestigium post rem sibi furatam.
2.
odepchnąć, zmusić do odwrotu;
propellere.
Additur
diffugio
(
KADŁUB.
p. 49
).
Constr. ad 1—2:
a. abs.
b. sq. ad. c. sq. in
c.
acc.
B.
singularia
1.
skierować;
convertere
DŁUG. Hist. V p. 613 : quo ex alveo suo veteri traductus est et i-sus ad Vratislaviam Odra fluvius.
2.
conflictu
napastować;
aggredi supra 138, 8
II.
transl.
1.
poruszać, wzruszać, napawać czymś;
commovere, afficere,
percellere.
2.
popychać, przymuszać, skłaniać, doprowadzać do czegoś, powodować coś; compellere,
cogere ad aliquid, efficere
aliquid.
Dicitur etiam de abstr. , v. gr. de
necessitate
(
KodWp I
p. 558, a.
1249
; syn. compello:
SSrSil VII
p. 144, a.
1467),
item de necessitate stimulo (
KodMp II
p. 107, a.
1257).
Constr.
a. sq. ad. b. sq. in c.
acc. c. sq.
inf. d. sq.
enunt.
finali
c. ut.