- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
- N.
[superl.
valde humillimus :
PP II
p. 16 (a.
1447)
:
castellanus ... suplicauit
nobis instantia valde humilima,
quatinus etc.]
I.
propr.
1.
nisko położony,
znajdujący się niżej;
qui inferius iacet (saec. XVI).
2.
płytki, nie głęboki;
non profundus.
N.
constr. sq.
in
c.
abl.
GLb p. 110 : vadum, locus brevis et h-is in aqua.
3.
mus.
t. t. niski (o
dźwięku); explicat
FELSZT. OpCong fol. c IIIa : toni ... plagales quasi terrestres et h-es vocantur, qui a nota finali ex regula quintam authoritatem habent ascendere et sextam ex licentia sub notam finalem, quartam phas illis est descendere et hij sunt: secundus, quartus, sextus et octavus; vnde dicitur impar vult sursum, sed par descendit deorsum.
II.
transl.
1.
niski co do stanu, znaczenia, godności
itp., lichy,
pośledni, godny pogardy; ignobilis, obscurus,
inops, despectus, contemnendus
(pertinet ad genus, ordinem,
dignitatem, potentiam sim.).
Opp.
sublimis.
Saepe abs.
loco subst.
2.
korny, uniżony, pokorny; qui ipsum se demittit, submissus,
deditus, obnoxius; de hominibus,
sed etiam de
abstr. ,
v.
gr. petitione, precibus sim., item de
recommendatione (
Lites I
p. 14, a.
1320)
, servitiis, sublectione (
ib.
p. 101, a.
1339
;
ArHist VIII
p. 348, a.
1499)
.
N. etymologiam
et explicationem m.
ae.
GŁOG. Alex. I fol. K IVb: hic et hec h-is et hoc h-e, «pokorny», i. mitis, abiectus vel ignotus et dicitur h-is quasi humi acliuus.
Locut.
(devota) mente (et)
humili i. q. humiliter (
*KodMp I
p. 86,
a. 1265
et saepius).
3.
skromny, budzący szacunek swą skromnością;
verecundus, modestus
DŁUG. Hist. IV p. 534 : rex tam in incessu quam in vestibus h-is erat.Glossa Pol.
RFil XXIV p. 91 (saec. XV in.) : «poczestny» h-is.