- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- N.
I.
uczcić, uhonorować, zaszczytnie wyróżnić; honore
afficere, honorare.
Additur
abl. , v. gr.
honoribus (cf.
infra 52), pinguibus beneficiis (
AKap
p. 102, a.
1550),
item affectione
(regis
CodEp III
p. 33, a.
1448).
N. refl.
wynosić się,
wywyższać; se efferre
MATTH. Prax. p. 88 : per quam magnificentiam quis h-at se et h-ri vult honoribus sibi dignis.
CodEp II p. 325 (a. 1434) : quantum ... h-erunt se et fuerunt in deliciis, tantum dabitur eis de tormento (alluditur ad Vlg. Luc. 16,19 ).
Part. perf. loco adi.
honorificatus,,
-a, -um
otoczony czcią, czcigodny;
honoris plenus
MARTIN. OP. Serm. p. 317 nlb : felicitas ipsorum iustorum erit speciosa, h-ta et copiosa (cf. ib. infra quorum putabant finem sine honore, videbunt computari inter filios Dei).
II.
honorować, uznawać za prawomocne; observare, probare
AGZ XI p. 484 (a. 1462) : hoc testimonium h-o iuxta formam iuris.