Ogólne
Pełne hasło
Więcej

GRAVITAS

Gramatyka
  • Formygravitas
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -atis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I. propr.+ gravitatis onus pondus.
  • II. transl.
    • A.
      • 1. dignitas, auctoritas, vis.
        • a. + morum). severitas (wasza), dostojność.
        • b.
      • 2. constantia
      • 3. + morbi morbus gravis.
    • B.
      • 1.
        • a. tarditas, torpor.
        • b. animus invitus, aversio.
      • 2.
        • a. molestia, iniquitas, aerumna, pondus.
        • b. damnum, detrimentum.
        • c. (iuris feodalis) onus, tributum

Pełne hasło

GRAVITAS, -atis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • A.
  • N.
I. propr. ciężar, waga; pondus. Abundanter gravitatis onus (meton.)
KodMp IV p. 272 (a. 1432) : tante g-is onera eorum humeris imposita ... erant importabilia.
N. interpretationem phil.
WROCŁ. Epit. fol. d VII Ib : g-as est qualitas secunda nata mouere ipsum mobile naturaliter deorsum.
Ib. fol. b IIa : g-as est principium per se mouendi deorsum.
N. constr. sq.
in c. abl. STOB. Parv. fol. A IVa : de ... g-e in lapide.
II. transl.
A.
1. powaga, czcigodność, dostojność, znaczenie; dignitas, auctoritas, vis. Glossae Pol.
RFil XXIII p. 277 (a. 1450) : cum g-e «s waznosczą».
GLcerv p. 577 : g-as est constantia et probitas «poważność».
Dicitur
a. de hominibus eorumque mente. Occ. i. q. surowość; severitas (v. gr. morum). Interdum etiam loco appellationis honorificae; (wasza), dostojność.
b. de rebus variis; item causae, facti sim.. ( StPPP VI p. 80, a. 1515) , excessus ( AKapSąd III p. 324, a. 1530).
Inde
i. q. wielkość; magnitudo
AKap p. 125 (a. 1554) : propter g-em oneris eiusdem prebende ab iuristis recipi ea prebenda recusatur.
2. wierność wyznawanym zasadom; constantia
STOB. Aret. fol. I c VIIIb : octaua uirtus moralis dicitur veritas seu g-s et conuenit illi, qui talem se verbis et factis ostendit, qualis apud se esset.
Ib. fol. e VIIIb : alia virtus vocatur veritas seu g-as, cui vicium contrarium per exuperacionem vocatur ostentacio vel arrogancia.
3. morbi poważna, ciężka choroba; morbus gravis.
B.
1. hominum
a. przytępienie, zamroczenie, ociężałość; tarditas, torpor.
b. ociąganie się, niechęć; animus invitus, aversio.
2. rerum
a. uciążliwość, utrudnienie, przykrość, balast; molestia, iniquitas, aerumna, pondus.
b. szkoda, uszczerbek; damnum, detrimentum. Ad a-b: iuxta posita dispendium ( Tom. IV p. 30, a. 1516) , displicentia ( ib. VI p. 304, a. 1523) , iactura ( StPPP XII p. 559, a. 1534) ; constr. sq. gen.
c. ciężar, obciążenie, powinność (prawa feudalnego); (iuris feodalis) onus, tributum
*CodSil(M) I p. 170 (a. 1193) : consecrationes altarium ... ordinationes clericorum ... a diocesano suscipietis episcopo ... et ea gratis et absque g-e (ed. pravitate) et exactione aliqua vobis voluerit exhibere.
StPPP XII p. 435 (a. 1503) : solvere oportet quemlibet per III coros, sedecim scotos et censum specialiter et alias obventiones et ita magna g-as.
ArHist X p. 362 (a. 1535) : cmethonibus ... de oneribus et g-bus eorum querentibus.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)