I. kara, grzywna za kradzież, tzw. chąśba, chąsiebne; multa furti

TPaw VII p. 95 (a. 1419) : debuit inducere testes ... quia indixerat, quod ipse soluisset «troye potwarne» et vnum f-um.

KH XLV 1, p. 21 (a. 1445) : in ipso Andrea binum f-um aiias «chązba» decretum est in actis, ideo nos in tercia «chązba» ipsum ad mortem furticinii ... decrevimus suspendii.

Cf. FURTICINUM II 2 FURTUM II 2.

II. kradzież (lub rzecz skradziona, przedmiot kradzieży); furtum (vel res furto ablata)

StPPP VII p. 314 (a. 1421) : terminum ... quod dixit, quod ipse esset fur et ... f-o letatus.

Cf. FURTUM I.